Munimonde'un 2002 Mart ve 2002 Ekim tarihleri arasında Ankara -İstanbul arasında yüksek tansiyonlu geçen hayatıyla koşut bir biçimde üretilmiş bir çalışma. Sanatkarın en sert ve en gürültülü elektronik albümü olarak değerlendirebileceğimiz bu çalışma zaman zaman güncel noise gruplarının tadında geçmişin musique concrete anlayışını kurcalıyor.

Bir geçiş dönemini simgeleyen bu çalışma, bir türlü huzura ulaşmıyor ulaşamıyor. Sanatkarın kendini en yabansı hissettiği dönemin belgesi olan bu çalışma, o dönem albüm satışlarını üstlenen Plastinka'nın kapanması ve Deniz Pınar'ın sahaflığı bırakmasıyla birlikte şimdilik özel bir proje olarak kalmış gibi görünüyor.